Lotayamm

search
မာတိကာ

contents

ထိပ္ဆံုးစာမ်က္ႏွာ > ဝတၳဳမ်ား

မိုး၏ ဇီဝသီခ်င္း
အစ/အဆံုး
ေအာင္သူရ

Indeed, the direction of the furture is only there in order to elude us.
. . .Bataille. . .

မိုးေတြ တစ္ေန႕လံုး ရြာလို႕ လူဟာ ေလွကို ကမ္းမွာ ကပ္ထားျပီး ျမစ္ကမ္းေပၚက သစ္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ ေၾကာင္နဲ႕အတူတူ မိုးခို ေနတယ္။ ေမွာင္မဲေနတဲ႕ေကာင္းကင္ကေန တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ လ်ွပ္ပ်က္လိုက္ မိုးၾကိုးေတြပစ္ခ်လိုက္နဲ႕ ဆူညံျမည္ဟိန္းေနတယ္။

ေၾကာင္ကိုလူက သူ႕ရဲ႕မိုးကာအက်ၤီထဲထည့္ျပီး ေထြးေပြ႕ထားတယ္။ မိုးျခိမ္းသံၾကားတိုင္းေၾကာင္ရဲ႕နားရြက္ ေထာင္ေထာင္လာျပီး လူကိုေမာ့ေမာ့ၾကည့္တယ္။

ျမစ္ကမ္းစပ္က တိုင္မွာ ခ်ည္ထားတဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ ေလွကေလးကေတာ့ ေရလႈိင္းေတြေၾကာင့္ တလူးလူးျဖစ္ေနတယ္။ ေလွကေလး ဘယ္ညာယိမ္းေနတာကို လူကမ်က္လံုးေသေတြနဲ႕ၾကည့္ေနတယ္။

မိုးျခိမ္းသံေတြထဲကေန သီခ်င္းသံသဲ႕သဲ႕ကိုၾကားလိုက္ရတယ္။

'' မ်က္ရည္စေလးေတြနဲ႕
တရႈိက္ရႈိက္ငိုတိုင္း
ကေလးငယ္ရဲ႕မ်က္ႏွာေလးဟာ
အသစ္ေတြ႕လိုက္ရတဲ႕
မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းတစ္ခု. . . . .
ဒါေပမဲ႕အဲဒီမိုးကုတ္စက္ဝိုင္းေဘးက
က်ယ္ေျပာတဲ႕အာကာသၾကီးဟာ
ကေလးငယ္ရဲ႕ႏွလံုးသားျဖစ္ေန. . . . .

ကေလးငယ္မွာ
သြားကေလးေတြရွိတယ္. . . . .
အဲဒီသြားကေလးေတြနဲ႕
လြတ္လပ္မႈကိုကိုက္ပစ္တယ္. . . . .
ကိုက္ျပီးသြားတဲ႕အခါမွာလည္း
ကေလးငယ္က
လြတ္လပ္မႈကို
သေဘာေပါက္သြားတယ္. . . . .
ကေလးငယ္အငိုတိတ္သြားတယ္. . . . .
ျဖစ္တည္မႈထဲကေန
ကေလးငယ္ရဲ႕ဖန္တီးမႈေတြ
စီးက်လာတယ္. . . . .
ကေလးငယ္တခစ္ခစ္နဲ႕ရယ္ေနတယ္. . . . .

ကေလးငယ္ဟာကေလးေတြကိုအစာေက်ြးတယ္. . . . .
ကေလးေတြအစာစားတဲ႕အခါ
ကေလးငယ္ရဲ႕အတၲျပည့္ဝတယ္. . . . .
ကေလးေတြအစာမစားတဲ႕အခါမွာ
ကေလးငယ္ရဲ႕အတၲလြန္သဘာဝကိုထပ္ေတြ႕ရတယ္. . . . .
ကေလးငယ္ဟာအတၱနဲ႕အတၲလြန္သဘာဝျကားမွာ
ခ်စ္စရာေကာင္းဖို႕အျမဲၿကိုးစားတယ္. . . . .

ကေလးငယ္ရဲ႕ေခါင္းကေလးဟာ
ၾကီးသေယာင္ေယာင္. . . . .
ဆံပင္ႏုကေလးေတြကပ္ေနတဲ႕
ေခါင္းကေလးကိုေရအိုးေလးလို့
ျမင္ေယာင္မိရင္
မ်က္ရည္ေတြဟာေရအိုးကေလးထဲက်မလာ. . . . .

ပန္းပြင့္ကေလးေတြကို
ကေလးငယ္ကၾကည့္တယ္။
အသီးကေလးေတြကို
ကေလးငယ္ကခူးစားတယ္။
သဘာဝတရားဟာအဲသလိုကေလးငယ္ကတစ္ဆင့္
သူ့ရဲ႕အလွတရားကိုေပၚထင္ျပတယ္. . . . . ''

မိုးနည္းနည္းပါးသြားတယ္။ ေစာေစာကေလာက္မိုးၾကိုးေတြမပစ္ေတာ့ေပမယ္႕ လ်ွပ္စီးေတြကေတာ့ လက္ေနတုန္းပဲ။

ျမစ္ထဲကေရစီးကေတာ့ အေတာ့္ကိုသန္တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ အပင္ေတြအုပ္လိုက္ေမ်ာပါသြားတာ ကိုေတြ႕ရတယ္။

ခ်ည္တိုင္မွာခ်ည္ထားတဲ႕ေလွကေလးဟာ ေရစီးအရွိန္ေၾကာင့္ ဟိုဘက္ဒီဘက္ေျပးေနတယ္။

လူက ေၾကာင္ရဲ႕ေခါင္းကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြတ္သပ္ေပးေနတယ္။ ေၾကာင္ကလည္း အျမီးကို တလႈပ္လႈပ္လုပ္ရင္း လူကို စကားျပန္ေျပာေနတယ္။ ေလေတြတိုက္ျပီး မိုးမိထားတဲ႕လူဟာ တဆတ္ဆတ္တုန္ျပီး ခ်မ္းေနတယ္။ ေၾကာင္ကို တတ္နိင္သမွ် ေထြးေပးထားေပမယ့္ အေႏြးဓာတ္ကို လိုသေလာက္မရဘူး။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ တိုက္သြားတဲ႕ေလေၾကာင့္ လူဟာ ခိုက္ခိုက္တုန္ သြားတယ္။ ခါးကိုပိုေကြးျပီး ကိုယ္ကို ပိုျပီးက်ံဳဳ႕ထားလိုက္တယ္။

သီခ်င္းသံဟာ မိုးသံေတြၾကားမွာ လြင့္ေမ်ာေနတုန္း။

'' ကေလးငယ္ရဲ႕ေျခဖဝါးေလးေတြဟာ
ေပ့်ာေပ်ာ့ကေလး. . . . .
ဒါနဲ႕ေတာင္ေလလိုႏူးညံ႕တဲ႕
အခ်ိဳးေကြ႕ေတြမွာ
အလင္းစေတြေတာက္ပလို႕ေန. . . . .

ကေလးငယ္ဟာ
စာတုိကေလးေတြေရး. . . . .
ေရးတဲ႕အခါမွာလည္း
စာတိုကေလးေတြထဲကေဝဒနာေတြကို
ႏိႈက္ထုတ္ပစ္တယ္. . . . .
ဒါေၾကာင့္စာတိုကေလးေတြဟာ
ကေလးငယ္ေဆာ့ကစားတဲ႕
ျဖူစင္မႈစက္ရုပ္ကေလးေတြျဖစ္လာတယ္. . . . .''

သီခ်င္းသံတျဖည္းျဖည္းနဲ႕တိမ္သြားတယ္။

လူနဲ႕ေၾကာင္ဟာ သီခ်င္းသံကိုဆက္ၾကားရဦးမလားဆိုတဲ႕ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ ဆက္ျပီးနားစြင့္ေနတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သီခ်င္းသံဟာ တိမ္ဝင္သြားျပီး စုန္းစုန္းျမုပ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ မိုးျခိမ္းသံေတြနဲ႕အတူ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။

မိုးစဲသြားသြားခ်င္းပဲ ေနထြက္လာတယ္။ ေမွာင္မဲေနတဲ႕ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလံုးမွာ ေနေရာင္ျခည္သမ္းလာတယ္။ ေနေရာင္နဲ႕ အတူပါလာတဲ႕ အပူရွိန္ေၾကာင့္ လူဟာအခ်မ္းသက္သာလာတယ္။ ရင္ဘတ္ထဲမွာေထြးထားတဲ႕ အေမြးစိုေနတဲ႕ေၾကာင္ကိုလည္း ေျမေပၚကိုခ်ေပးလိုက္တယ္။ လူလည္းေနေရာင္ျခည္ေကာင္းေကာင္းရနိုင္မယ့္ ေနရာကိုေလ်ွာက္သြားျပီး ေနပူစာလံႈေနတယ္။ ေၾကာင္ကလည္းသူ႕အနားကို ေျပးလိုက္ျပီး နစ္ဦးသားေနပူစာလႈံေနၾကတယ္။

ျမစ္ထဲကေရေတြ ျငိမ္သြားတယ္။ ေလွလည္းသိပ္မလႈပ္ေတာ့ဘူး။ ေနေရာင္ေၾကာင့္ျမစ္ထဲကေရေတြ ေရြွေရာင္သမ္းလာတယ္။

ေနေရာင္ထိသြားလို႕ ေလွထဲမွာရွိတဲ႕ရိုင္ဖယ္ လက္ကနဲျဖစ္သြားတာကို လူကေတြ႕လိုက္ရတယ္။

ေက်ာပိုးအိတ္ေတြကေတာ့ ရြွဲရြွဲစိုေနျပီ။

ေနထိသြားလို႕ေက်ာပိုးအိတ္အစိုျပန္လာျပီး အေငြ႕ေတြထြက္လာတယ္။

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

ေအာင္သူရ

ပင္မစာမ်က္ႏွာသို႔ျပန္သြားမည္ >>